Maandelijks Archief:mei 2017

DE VERHALENEXPRESS TDO ||| Het brandalarm…

Door Sanne Heemskerk, bewoonster van Tuindorp Oost.

Voordat ik mijn verhaal doe over het brandalarm in mijn appartement zal ik eerst even uitleggen waar ik woon. Ik woon in een bejaardentehuis, niet omdat ik al heel oud ben maar omdat het op de slooplijst staat. Daardoor komen er geen bejaarden meer binnen, er ontstonden wel lege appartementen en zo langzamerhand werd de flat een spookflat. Ik woon dus in een spookflat, en verjaag de spoken door daar te wonen! And believe me, fulltime job!

 Terug naar het brandalarm, in een bejaardentehuis staat het brandalarm op scherp. Want mocht er brand uitbreken dan ben ik van spookverjager plots rollatorbegeleider en staat de brandweer echt in 2 sec. op de stoep!

 De brandalarmen stonden zo scherp dat het voor de spookverjagers in het gebouw bijna onmogelijk was een lekkere pannenkoek te bakken, laat staan een tosti! Na een aantal meldingen zijn de brandalarmen bij de spookverjagers minder scherp afgesteld maar de schrik zit er bij sommigen goed in. Mijn buurmeisje durft nog geen kaars aan te steken.

 Ik had nergens last van, tot ik het vorige week klaarspeelde om soep droog te koken. Best een prestatie als er 1,5 liter water in zit. Ik tilde de deksel van de pan. De geur van gekarameliseerde ui en wortel in vergaande staat bereikte mijn neus. Snel liet ik de deksel weer zakken en bekeek de keuken. Staat die blauw? Is dit blauw staan? Even mijn buurmeisje vragen. Oja de voordeur kan beter dicht blijven, op de gang zitten ook van die alarmen. Balkondeur open dan maar? Hmm.. Fornuis uit! Check. Zal ik… nee. Of toch maar.. nee niet handig. Stomend water? Ja laten we de waterkraan aanzetten. Das voor zo’n alarm toch teken van goeie stoom, niet te verwarren met rook.. een stoom vermengt met rook kan nooit slechter zijn dan rook! Top idee!

Lang verhaal kort, het alarm bleef stil. Drie centimeter zwaar gekarameliseerde ui, wortel en broccoli is geen reden voor alarm!

 De dagen verstrijken en ik blijf wat dichter bij mijn fornuis. Tot vandaag. Mijn ontbijt is al achter de kiezen, maar ik bak met het resterende beslag de laatste pannenkoeken. Even zet ik een afspraak in de online agenda. Een tweede afspraak, even opzoeken hoe laat dat begon. Piep piep piep, mijn hart stijgt naar mijn keel, ooo nooo, mijn pannenkoeken.. Ik sprint naar de keuken, kijk naar het brandalarm, terwijl ik in mijn ooghoek de oorzaak van het geluid zie. Een oud mannetje rijdt zijn scootmobiel vakkundig achteruit de gang door.

 

Ik geef de pen door aan Kim Brand.

DE VERHALENEXPRESS SAFFIER ||| Een brutale inbreker….?

Geschreven door: Geritia Gortemaker bewoonster van De Saffier.

Afgelopen jaar verliet ik mijn oude vertrouwde omgeving vol leuke huisgenoten om samen met mijn 2 konijnen op De Saffier te komen wonen. Ik kende er zo goed als niemand, wat voor mij inhield: nieuwe mensen, nieuwe verwachtingen en nieuwe regels. Bij mijn nieuwe omgeving kwam ook kijken dat ik opnieuw grenzen moest verkennen: in het begin loop je een beetje op eieren. Hebben de buren last van mij? Maak ik te veel of te hard geluid. Oeh shit, ik heb iets aan laten branden, ruiken ze dat nu ook? Ik hoop dat ze nog wel een keer mee willen eten. Je kent het wel, of misschien ben ik er gewoon zo één die er te veel over nadenkt.

Mijn konijnen lopen altijd los in mijn kamer, ook als ik de deur uit ga, pas als ik ga slapen gaan ze hun huisje weer in tot ik weer wakker word. Ik besloot een avondje te gaan stappen met vrienden en dacht: ik ruim mijn kamer op voordat ik de deur uitga. De afwas was gedaan, ik had stof gezogen en mijn bed opgemaakt, zodat wanneer ik dronken terugkwam ik me niet hoefde te ergeren aan de zooi of te struikelen over wat er op de vloer lag.
Rond 05.00 uur was het zover, ik was klaar met de avond en keek uit naar mijn bed. Ik opende de tussendeur naar mijn deel van de gang en hoor een zoemend geluid. Geërgerd dacht ik nog: welke asociale bewoner gaat nu om 5 uur ‘s nachts nog stofzuigen, die spoort voor geen kant! Nieuwsgierig naar wie de bewoner was liep ik langzaam op het geluid af, totdat ik voor mijn eigen deur stond. Ik kreeg een hartverzakking. Het geluid kwam gewoon uit mijn eigen kamer! Ik was de idioot die om 5 uur ‘s nachts aan het stofzuigen was. Alleen kon dat natuurlijk niet, want ik was er al de hele nacht niet. Scenario’s gingen door mijn hoofd. Iemand heeft ingebroken!… om te stofzuigen in mijn kamer? Niks was logisch. Ik raapte mijn moed bij elkaar, klaar voor wat er ook achter mijn deur zat en gooide mijn deur open. Niemand, alleen de stofzuiger die aan het blazen was en twee konijnen die er bovenop aan het spelen waren. Ik was gewoon de stekker vergeten uit het stopcontact te halen (zucht… rolt met ogen) Ik was toen niet alleen de idioot maar ik voelde me ook echt een idioot.

Vanaf deze maand geven bewoners van De Saffier de pen door en nodige een volgende bewoner uit om te schrijven over zijn of haar belevenissen op de Saffier. De volgende schrijver is Wim Kok! 

Alweer de laatste Artshake!

Artshake was fantastisch!
geschreven door: Linda Rosink

Zondag 23 april heeft Artshake haar laatste feestje gevierd in de Saffier. Edurne presenteerde haar Fotografische Portretten ‘Andere IK’.

Na Caroline en Mattia was zij de laatste kunstenares die haar intrek genomen heeft in appartement 111. Met de aftrap in mei 2016 en de afronding bijna een jaar later is er ontzettend veel gebeurd in de Saffier. Een korte terugblik.
Mattia werkte aan zijn kunstproject en de grote muurschildering tijdens de drukke periode van de verhuizing van AxionContinu. Het was een verwarrende periode voor veel van de ouderen. Met zijn muurschildering en allerlei activiteiten rondom zijn werkproces heeft Mattia voor een positieve blik op de toekomst gezorgd. Wat was het gezellig op de stoep tijdens de week dat er buiten op de hoogwerker geschilderd werd, net zo koud als nu, maar de soep en thee bleven maar komen.
 Caroline kwam aan terwijl de stof van de grote intrek van alle jongeren net weer neergedwarreld was. De vleugel van de jongeren was gevuld! Dat was ook meteen te merken. De kamer van Caroline werd helemaal voor haar ingericht, ze kreeg een verjaardagsmaal van de jongeren. En ondertussen leerden jong en oud haar kennen tijdens de activiteiten die we organiseerden. Ze heeft de Saffier van binnen een stuk kleurrijker achtergelaten met de muurschildering in de gang. Ook daar was het een feestje tijdens het schilderen.

​En nu is ook de laatste Artshake met Edurne alweer achter de rug. Wat was het weer leuk. Edurne had een heel persoonlijke en wat kleinere aanpak. Portretten, gemaakt samen met de bewoners, geinspireerd door de alter ego’s, ook wel Andere IK. Het resultaat hangt nu in het restaurant, 16 mooie portretten. Ook tijdens Edurne dr aanwezigheid was er een fijne sfeer in het pand. We genoten van een uitje in de zon naar de botanische Tuinen. Het etentje wat bezocht werd door wel 32 mensen, met zijn allen aan het koken in de keuken van de eerste verdieping. En ook erg leuk was de aanwezigheid van mensen uit de wijk, die mee konden genieten van de bijzondere woonsituatie en activiteiten van de Saffier.
​Dit was dus echt de laatste Artshake. Barbara en ik blijven allebei veel aanwezig in het pand en in ons kantoor. Je kan ons altijd aanspreken voor mooie en creatieve plannen, we kunnen je er bij helpen. Vind je echt dat Artshake door moet gaan, laat het ons weten, dan kijken we naar hoe we het verder samen op kunnen pakken. Wij, Barbara en ik, hebben erg genoten van al het moois wat er voortkwam uit Artshake. De ontmoetingen, samen mooie dingen maken tijdens workshops. De etentjes, de uitjes en vooral alles dat gebeurde dat van te voren niet in te plannen was. We willen heel graag iedereen bedanken voor het enthousiasme, het meedoen als deelnemer, het meehelpen als vrijwilliger en vooral het samen iets moois er van maken.
​ARTSHAKE verkoopt!
Van alle resultaten van de kunstenaars, hebben we mooie reproducties en producten gemaakt. Tegen betaalbare prijzen kan je ze vanaf nu aanschaffen bij de receptie. Een verjaardagskalender met het werk van Caroline voor maar €12,50 bijvoorbeeld.
We hebben posters, kaarten, en prints van de kunstwerken van Caroline. Ook kan je bij de receptie de portretten van Edurne bij bestellen op formaat 20X20(€5) of 30×30 (€7,50). De catalogus ligt er voor je klaar!