Maandelijks Archief:maart 2018

DE VERHALENEXPRESS SAFFIER ||| Zomertijd

Zoals ieder jaar, is ook dit voorjaar de klok een uur vooruitgezet voor de zomertijd. Ook het leven in De Saffier paste zich aan, hoewel deze transitie niet voor iedereen even soepel ging.

Om 5 over 9 ’s ochtends werd ik aangesproken door een oudere mevrouw dat we de klokken in de hal vannacht al aan hadden moeten aanpassen aan de nieuwe tijd. Nu was ze geïrriteerd dat de klokken verkeerd stonden. Ze was ook boos omdat haar vriendin niet geloofde dat de zomertijd was begonnen. Zij had het niet op de tv gezien en als het niet op tv is dan vindt het namelijk niet plaats. Ondertussen stond de taxichauffeur gestrest aan de balie omdat veel van zijn klanten niet klaar staan om opgehaald te worden door het ingaan van de zomertijd. Hij had nu al veel vertraging.

Ook hadden we een heuse rollator stand-off bij de voordeur. Twee rollators tegenover elkaar, terwijl de eigenaresses beargumenteerden waarom zíj als eerst door de deur zou mogen: “Ik voel me niet lekker”, “Ik voel me ook niet lekker!”, terwijl ze afwisselend ‘TUUT tuut” tegen elkaar zeiden.

Er stond iemand al vragend om de beurt van zijn horloge naar de klok in de hal te kijken. “Hoe laat is het nu eigenlijk?” Verdere vragen waren: “Wanneer gaat de klok vooruit?” om vervolgens tot de ontdekking te komen dat de klok al verzet had moeten worden of “Wat betekent de zomertijd eigenlijk?” door diegene die niet meer bij de tijd waren.

Er waren ook leuke verrassingen die de ingang van de zomertijd hopelijk wat verzachtten. In de middag werden door Annemarie brownies (zelfgebakken met walnoot en framboos) langsgebracht. Deze werden vol verrukking ontvangen door onze vaste groep hangouderen: “Zo, dat ruikt lekker!”, “verrukkelijk!” en “Annemarie is mijn vriendin.” Ook heeft één van de ouderen heeft het complete terras vrij gemaakt van bladeren omdat hij het, ondanks de frisse 11 graden, wel terrasjesweer vond.

En misschien nog wel het beste: mooie verhalen over de invoering van de zomertijd ten tijde van de bezetting, de afschaffing en de herinvoering in de jaren ’70 werden vandaag door de ouderen enthousiast verteld.

Door Helena, bewoner en receptiemedewerker van De Saffier

Gluren bij de Buren: Tumbalalaika en meer wereldliederen

Vroeger dan de meesten van ons gewend zijn gaat op zondagochtend de wekker. Tijd om de woonkeuken om te toveren tot een plaats waar een koor en gasten plaats kunnen nemen. De banken tegen de muren, de stoelen naast elkaar en de tafel met thermoskannen en bekertjes. De woonkamer van de derde verdieping van De Saffier is klaar voor het festival Gluren bij de Buren! Wereldkoor de derde verdieping gaat staan, de koffie loopt en de eerste gasten komen. Na de trappen – of lift – naar de derde verdieping is het tijd om te genieten van het koor én de heerlijke baksels van Elke Slots. Cake, brownie en wortelcake, mmmm! Voor ieder is een plekje, van de jongste gast (rond de 2 jaar) tot de
oudste dame (95, voor zover wij weten).

En dan luisteren we in een half uur de wereld rond. Zuid-Afrikaans, Arabisch, Jiddisch, Zweeds, Italiaans, Frans, Jiddisch, Spaans, Duits. Liederen van lang geleden, van opstand, van liefde, volksliederen, een slaaplied. En dat alles vierstemmig en onder de bezielende leiding van de dirigente. Gasten herkennen liederen, de nostalgie van de taal die thuis gesproken en gezongen werd, genieten van de vrolijkheid die het koor uitstraalt.

Door Annemarie, bewoner van De Saffier

Ajam met een Javaans eitje

5 februari is al weer even geleden maar op deze dag kookte Patrick ajam met een Javaans eitje ten behoeve van de crowdfundactie van de Droomvrouw. De avond, welke uiteraard in bijzijn van de Droomvrouw plaatsvond, startte met een drankje. Dit maakte dat de sfeer gelijk goed was. Na een heen en weertje voor eigen bestek kon het etentje beginnen. Patrick had lekker gekookt, voor ieder wat wils (vega of juist niet). Natuurlijk was het beloofde eitje er voor iedereen.

Ondanks dat dit een activiteit was voor jong en oud was de gemiddelde leeftijd ver boven de 60 jaar. Dit maakte de avond echter niet minder gezellig en het eten zeker niet minder lekker. Met kroepoek in alle kleuren en een welkomsttekst van gesponnen suiker op de tafel was het een kleurrijk geheel. Iedereen at met smaak en sommige van de deelnemers gingen met een zogeheten “doggybag” naar huis zodat ze nog een avond konden genieten. Na de maaltijd werden de gasten met een kop koffie of thee in de hand door de Droomvrouw toegesproken. Zij bedankte de deelnemers hartelijk voor hun aanwezigheid. Het doel van de activiteit werd op meerdere fronten bereikt: de gasten vonden het voor herhaling vatbaar en de Droomvrouw haalde (mede door deze avond) haar streefbedrag voor De Droomvrouw Route.

Door Jolien, bewoner van De Saffier