Alle berichten van:U, JIJ & WIJ

Italiaanse kunstenaar Mattia Campo Dall’Orto aan de slag op De Saffier

Hierboven zien jullie kunstenaar Mattia Campo Dall’Orto samen op de foto met Arnold den Hamer van Plegt-Vos voor de gesponsorde hoogwerker, waarmee Mattia een prachtige muurschildering gaat creëren aan de spoorzijde van het pand. Inmiddels staat de schildering er al grotendeels op. Fiets even langs voor of na je werk/ studie, om hem aan het werk te zien en de schildering te bewonderen!

Onverwachtse hulp van de nieuwe bewoners

Afgelopen weekend was het voor de vaste gasten helaas niet mogelijk om in het Saffierrestaurant te eten. Een somber vooruitzicht, omdat juist deze gasten vaak weinig alternatief hebben, want zelf koken zit er voor veel niet meer in. Zij waren dit weekend dus aangewezen op een boterhammetje in hun appartement.

Toen ik dit vrijdagmiddag hoorde van receptiemedewerker Menno geloofde ik mijn oren niet. Dat kan toch niet, drie dagen geen warm eten? Dat moet toch op te lossen zijn? Zeker met zoveel jonge mensen die het leuk vinden om te koken. Snel postte ik een oproep op onze Facebook groepspagina, die al snel overstroomde met mensen die op verschillende manieren wilden helpen. Zodoende ontstond  er een clubje, die de zaterdag zou gaan koken. Samen met Menno en Helena zijn we die zaterdagochtend de vaste gasten gaan inlichten. “Er is toch warm eten vandaag. Helaas niet in het restaurant, maar wel in de Vredenburgzaal!” Boodschappen werden gedaan en borden en bestek werden uit alle hoeken verzameld. Één van de oudere dames had nog een hele set mokken voor de soep en een andere dame stelde haar serviesgoed beschikbaar. Steeds meer mensen droegen een steentje bij. Hoewel het een noodoplossing was, werd het steeds gezelliger met het voorbereiden bij de receptie.

Zaterdag om 16.30 uur kwamen de eerste gasten de Vredenburgzaal binnen. De tafels waren mooi gedekt en langzaam vond iedereen zijn plekje. Julia leverde een pan heerlijke tomatensoep af, wat een prima voorgerecht was. Daarna was er ruime keuze. Een heerlijke pastasalade van Anne Minou, mijn eigen hartige taart, een Italiaanse omelet van Mattia en een flinke pan zuurkool van Helena.

Even aftasten, al dat verschillende de eten… ook iets anders bereid dat misschien gewend. Hoe zou dat in de smaak vallen? “Het is niet goed gestampt…Oooh, het zijn stukjes appel, HEERLIJK!”Zit er toch nog een hapje in de ovenschaal, het ziet er zo lekker uit?”

Ook voor Mattia was het een mooie kans om de bewoners van de Saffier te ontmoeten. Al snel vond hij een dame waarmee hij in het Spaans kon kletsen. Ook met handen en voeten ging het Engels goed af. En één van de dames vond alles zó lekker dat ze wel 3x heeft opgeschept.

De afwas was een gezellig boel en met een borreltje na het opruimen was het een gezellige avond.

Zondag was ik er zelf niet bij, maar zijn er ook weer heerlijke gerechte klaargemaakt. De jambalaya van Joanneke en de andijvie van Helena vielen goed in de smaak. Verder had Stan nog een heerlijke spaghetti gemaakt en Sanne een prachtige spinazielasagne. Ondanks dat ik er zelf niet bij kon zijn, heb ik alweer een hoop mooie en dankbare verhalen gehoord. “Ik snap niet waarom we hier nu eten en wat Mattia allemaal in het Engels zegt, maar het is fijn en gezellig!”, aldus één van de oudere bewoners.

Na alle mooie en leuke reacties zou het mooi zijn om dit vaker te doen. Gewoon omdat het zo gezellig en lekker is!

Geschreven door: Karlijn van den Dungen

Eet Mee op De Saffier

Samen eten levert de mooiste, leukste en gekste verhalen op. Samen eten verbindt. Zo ook op de Saffier.

In samenwerking met Stichting Eet Mee hebben we dinsdag 16 mei een mooie avond neergezet voor bewoners van de  Saffier en wijkbewoners.

De insteek van deze avond was om elkaar door middel van een hapje en een drankje (beter) te leren kennen. Daarnaast kwam Annelies van Stichting Eet Mee het een en ander vertellen over Eet Mee vaste gast.

De bar in de Vredenburgzaal stond vol met de lekkerste hapjes. Gasten was gevraagd een klein – mogelijk zelf bereid – hapje mee te brengen. En hoewel het op het begin nog een beetje zoeken was (Naast wie ga ik zitten? Waar zullen we het over hebben?) kwam het al vrij snel opgang. Buurtbewoners, die al vele jaren in Tolsteeg wonen, vertelden over hoe de wijk is veranderd. Vroeger zat er nooit iemand op het gras in het parkje, nu wordt er regelmatig gepicknickt en gebarbecued met het mooie weer. Of hoe de ramen van de Saffierlaan veranderen nu er jongeren wonen: geen vitrage meer, andere planten. Ook popten nieuwe ideeën voor activiteiten op en ik kan alvast verklappen dat er veel animo is voor een pubquiz.

In de loop van de avond vertelde Annelies ons alles over wat Stichting Eet Mee precies doet. Zij matchen mensen die het leuk vinden om eens met iemand anders te eten. Zo kan je je opgeven als kookadres en als gast. Nadat stichting Eet Mee is langs geweest voor een intake wordt je gematcht om samen met iemand te gaan eten 1 a 2 keer per maand. Dit kan één op één maar ook samen met  een vriend, vriendin, gezin, etc. Zodoende willen we ook kijken of het mogelijk is binnen de Saffier opzoek te gaan naar een matches.

Het praatje van Annelies leverde een hoop leuke reacties op en mensen die zich hebben aangemeld voor dit project!

Mocht je zelf ook nog denken ‘hé, dit is iets voor mij’, dan kan je je nog altijd aanmelden via de website.

Het was een mooie avond. Tot snel bij de volgende activiteit!

 

Geschreven door: Karlijn van den Dungen.

 

20160517 Eet Mee op De Saffier

 

Van spookflat tot leven in de brouwerij

Verslag van de kennismakingsavond voor oudere en jongere bewoners in het kader van het initiatief ‘U, JIJ & WIJ’ onder leiding van Socius Wonen.

Donderdagavond 12 mei 17.00 uur, de hal van zorgcentrum Tuindorp Oost te Utrecht. Er hangt een opgewonden sfeer in de ouderenflat aan de Winklerlaan. Een cameraploeg legt vast hoe meneer Nagel praatjes aanknoopt met de nieuwe bewoners van het pand. Zijn ogen twinkelen als hij vertelt over zijn dagelijkse fietstochten en hoe leuk hij het vindt dat er een frisse wind door de gangen waait.

In de fauteuils in de hal zitten vier oorspronkelijke bewoners in afwachting van wat deze avond hen gaat brengen. Ze lijken geamuseerd door de reuring die zich om hen heen afspeelt. Ondertussen wordt er in de keuken verderop hard gebakken. Pannenkoeken welteverstaan, professioneel in de pan gegoten door nieuwe bewoners Bart en Milan. De gemeenschappelijke ruimte is mooi versierd door Lieve en Pauline en de bar is gevuld met hapjes en drankjes die Kevin en Eva haalden. Verderop bereiden Cuno en Corine de quiz voor, die uit vragen bestaat die alleen beantwoord kunnen worden wanneer oud en jong samenwerken. Hoeveel kilobyte er in een megabyte zit gaat menig oudere boven de pet, maar om het Vredenburgplein anno 1960 te herkennen moet je toch echt minstens 65 zijn. Sissi en Eva lopen af en aan met drankjes. Er wordt gezellig gekeuveld en hier en daar drinkt men een wijntje of advocaatje.

In de hoek sluit Yerke de draaitafels aan, zodat de platencollectie van mevrouw Welling ten gehore gebracht kan worden. Tijdens de intermezzo’s van de avond vinden de klanken van swing en jazz de oren van de aanwezigen. Samen met het lekkere zomerweer creëert het een fijne ambiance. De deuren naar het terras staan open, waardoor men ook buiten kan genieten van een hapje en een drankje. Aan het eind van het terras is sinds kort de mogelijkheid om levensgroot te schaken. Nieuwe bewoners Vincent en Martijn schilderden de tegels zwart-wit zodat de tot kniehoogte reikende schaakstukken eindelijk hun doel kunnen dienen. Zo kan er tijdens het gekraak van de hersenen ook nog op een speelse manier bewogen worden.

De avond werd afgesloten met een groepsfoto van alle oude en nieuwe bewoners bij elkaar. Het is even passen en meten – “deze meneer wil graag naast zijn vrouw vooraan!” – maar nadat Bart de compositie afmaakt door heerlijk wulps languit vooraan te gaan liggen is de vereeuwiging een feit.

Gedurende de afgelopen maand zijn ouderen die het zorgcentrum bewonen al in contact gekomen met nieuwe bewoners. Gesprekjes in de lift (godzijdank telt het twaalf verdiepingen tellende bakbeest er twee) behoren al tot de orde van de dag. Van commentaar op de kluswerkzaamheden – “dat geboor dreunt wel door hoor, maar ik snapput helemaal dat de nieuwe mensen hun stekkie ook fijn willen maken”- tot vrolijk stemmende opmerkingen: “als je naar buiten kijkt vanaf de twaalfde, dan lijkt het net alsof er allemaal bolletjes groene wol tussen de daken van de huizen verstopt zitten!”. Deze uitspraak van mevrouw Welling geeft enerzijds blijk van de schoonheid van het uitzicht dat bewoners genieten en anderzijds laat ze zien hoe speels van geest ouderen kunnen zijn.

Baby Mees, de op-één-na-jongste bewoner van Tuindorp Oost, wordt overladen met hartverwarmende woorden en kreten van liefde elke keer als de ouderen hem tegen komen. De ogen van velen lichten op als hij zijn jeugdige charme in de strijd gooit. Als ‘ie maar niet te verwend wordt door al deze aandacht…

Het belooft het een interessante tijd te worden, vernieuwend en vermakelijk voor zowel de oorspronkelijke als de nieuwe bewoners. Hierbij is alle energie en hulp welkom, dus heb je een uurtje over? Drink een kopje koffie met je buuf of meld je bij de activiteitenbegeleiding.

Geschreven door: Inge van Schipstal.

 

2016-05-12 16.54.02 2016-05-12 16.54.21 2016-05-12 17.53.16 2016-05-12 18.09.59 2016-05-12 19.12.45 2016-05-12 20.12.21 HDR