Categorie Archief:Activiteit

Een dag uit het leven van een Saffier pannenkoekenbakker

Door Sanne Korte, bewoner van De Saffier

Het is 12 uur, dus het is tijd voor boodschappen. Met z’n tweetjes, gewapend met een
boodschappenlijst, gaan we op jacht. De grootste uitdaging is misschien wel om te bedenken hoeveel
pannenkoekenbeslag we moeten maken, om vanavond bijna 40 personen te kunnen voorzien
van pannenkoeken. Hoeveel pannenkoeken eten we ongeveer per persoon? Zit daar dan nog verschil
is tussen jong en oud? Over beleg hoeven we gelukkig niet heel lang na te denken; daar horen in
ieder geval spek, kaas, appel, rozijnen, stroop en poedersuiker bij. Ook komen we erachter dat 10
liter melk best zwaar is, en dat we binnen ons budget ook nog ruimte hebben voor drinken en een
toetje. Een tweede ronde boodschappen doen is dus toch wel echt nodig (en dan nemen we een
karretje mee).

De tijd vliegt voorbij, en voor alle boodschappen aangekomen zijn in de keuken van de eerste
verdieping, werd het al bijna 15 uur. Nu met z’n drietjes, beginnen we met beslag maken, appels
snijden, kaas schaven, pannen warm laten worden en bakken! Gelukkig kwam er een extra reddende
engel een heerlijke stapel kaaspannenkoeken voor ons bakken, en kregen we van andere reddende
engeltjes hulp bij het tussendoor extra beslag maken, appeltjes schillen en beneden het restaurant
klaarzetten voor het diner (nogmaals: dank iedereen!).

De stapels pannenkoeken groeiden en groeiden. Met appel, rozijnen, spek, kaas, banaan, en
natuurlijk een extra grote stapel naturel. Zouden we dat wel op krijgen? Om 17.30 uur werd het tijd
om dat te testen. Hoewel onze ingrediënten nog niet op waren, waren de knorrende magen beneden
in het restaurant al bijna hoorbaar vanaf onze keuken op de eerste verdieping.
Een grote groep mensen had zich verzameld aan mooi gedekte tafels in het restaurant.
De stapels pannenkoeken werden verdeeld, en dat was het startsein!
Voor mijn gevoel waren de pannenkoeken binnen een kwartier al bijna op. Hier en daar
lag nog een naturelpannenkoek, maar veel keus was er niet meer! Met verbazing heb ik gekeken
naar de souplesse en snelheid waarmee pannenkoeken belegd werden, en zomaar verdwenen.
Mensen die een half uurtje later wilden aansluiten, hadden helaas pech. Gelukkig hadden we nog
een toetje: ijs, vruchtjes en slagroom! Ook dat ging er bij iedereen goed in.

Het eten was genieten, maar de geluiden achteraf misschien nog wel meer. De bedankjes (in vormen
van woorden of snoepjes) bleven komen. Dit pannenkoeken diner is zeker voor herhaling vatbaar!
Voor de volgende editie zoeken we in ieder geval alvast wat extra pannenkoekenbakkers, die dan
voor extra hoge stapels pannenkoeken kunnen zorgen!

Diner voor jong en oud op De Saffier

Donderdag 2 maart vond in de huiskamer op de tweede verdieping een diner plaats voor jong en oud. Bewoner en organisator Camiel schreef hierover een stuk: 

“Afgelopen maanden zijn we op de Saffierlaan een belangrijke ontmoetingsplaats kwijtgeraakt.

Het restaurant was de plek voor de bewoners om koffie te drinken, samen te eten en gewoon een gesprek te voeren. Het lijkt misschien alleen waar te zijn voor de ouderen, maar ook de studio bewoners zitten vaak alleen aan tafel. Daarom leek het Jolien en Camiel van de tweede verdieping (beste verdieping) leuk om te koken voor de medebewoners, jong & oud.

Er werd een datum geprikt, een menu bedacht en een intekenlijst gemaakt. Vervolgens was het afwachten…

Op donderdag 2 maart vond het diner plaats. In de “huiskamer” van de tweede verdieping. De tafels werden aaneen geschoven, gedecoreerd met kleed, kandelaar. Kort daarna kwamen de gasten al binnendruppelen, terwijl worteltjes geschrapt werden. Uiteindelijk zaten we met veertien mensen aan tafel en hebben we een smakelijke maaltijd gehad. Er zijn heel wat gespreksonderwerpen aan bod gekomen. Van de oude situatie met AxionContinu, tot de manier waarop men achter een rollator dient te lopen (heupen tussen de wielen).

Het was een fijne avond met prettige mensen en een goede sfeer, zeker voor herhaling vatbaar!”

Welke gang durft de uitdaging aan en volgt met een diner? 🙂

Sinterklaas op de Saffier

Na weken van plannen en een hoop geregel was het vorige week vrijdag eindelijk zover. Sinterklaas was aangekomen in de Saffier! In de keuken van de eerste verdieping verzamelden zowel jong en oud zich om alle cadeautjes heen.

Er was gezorgd voor koffie, thee en natuurlijk een overdadige hoeveelheid aan snoepgoed. Aan de hand van het welbekende ‘dobbelspel’ werden de cadeautjes doorgegeven, geruild en opengemaakt. Het spel werd onder tijdsdruk gespeeld en dit zorgde voor veel hilariteit, want je weet natuurlijk niet wanneer de tijd op is en je niet langer kan ruilen van cadeautjes! Het was duidelijk dat Sinterklaas en zijn pieten moeite hadden gedaan om voor ieder wat wils te vinden. Er werd gedobbeld om chocoladerepen, koffiemokjes, een landkaart en noem zo maar op. Aan het einde vertrok iedereen met blije gezichten en misschien zelfs wel een beetje pijnlijke buiken door de enorme hoeveelheid lekkers op tafel.

Naast dat het natuurlijk erg leuk was om cadeautjes te winnen, was het ook erg leuk voor de ouderen en jongeren om elkaar beter te leren kennen. Er werden verhalen uitgewisseld en er was direct een ontspannen en gezellige sfeer. Beide partijen waren na afloop van de avond erg enthousiast. Dit belooft veel goeds voor de volgende feestdagen!

Naast het bedanken van de goedheiligman zelf en alle deelnemers aan deze activiteit, mag Annemarie Goosens even extra in de spotlight gezet worden. Zij was de bedenker en organisator achter dit gezellige evenement! Dus bij deze, Annemarie, bedankt!

Geschreven door: Britt en Fenne bewoners van de Saffier

P1150236 P1150206P1150206

Handwerkclub Granny’s Finest komt naar de Saffier

De Saffier en Granny’s Finest starten samen een handwerkclub in restaurant ’t Tolsteegje. De club begint op 30 november en zal daarna elke woensdagmiddag plaatsvinden van 14:00 tot 15:30.

Initiatiefnemer Jip Pulles van Granny’s Finest legt uit hoe de breiclub te werk gaat: “Wij zijn een sociaal modemerk dat het talent van jonge ontwerpers koppelt met het talent van oudere, ervaren hakers en breisters. Dit resulteert in mooie producten die we in Nederland maar ook in België en Duitsland verkopen. Ons bedrijf is vernieuwend omdat wij een verdienmodel combineren met een welzijnsactiviteit. De overheid decentraliseert zorgtaken en je ziet een toestroom van 65-plussers die minder te besteden hebben aan welzijnsactiviteiten. Ons bedrijf vult dit gat en zorgt voor sociale cohesie onder de ouderen.” 

De opbrengst van de gebreide producten blijven niet onbenut volgens Jip: “We gebruiken het geld voor het organiseren van de breiclub. De ouderen maken namelijk gebruik van hoge kwaliteit garen en materiaal en krijgen natuurlijk ook nog iets te drinken. Daarnaast hebben we jaarlijks een groot kerstfeest voor alle deelnemers.” 

De Saffier is een woonproject waar jongeren en ouderen samen onder een dak wonen. Initiatiefnemer en jongerenhuisvester Socius hoopt dan ook dat jongeren mee kunnen doen aan het project: “We hebben een crowdfundingcampagne waar jongeren aan mee kunnen helpen en ook zijn de jongeren welkom om een dagje mee te breien.” zegt Karlijn van den Dungen van Socius. “Het is een blijvend project en wij hopen hier iets moois op te bouwen. De eerste tien aanmeldingen zijn zelfs al binnen.”

De club start op woensdagmiddag 30 november in restaurant ’t Tolsteegje. Voor meer informatie kunt u bellen of mailen naar Karlijn via pr@de-saffier.nl of 030 302 0505.

Geschreven door: Marcel Hobma
Bewoner van De Saffier

Heel De Saffier Bakt!

In het kader van de Week tegen Eenzaamheid organiseerde Artshake, Socius en de HoricaBrigade op vrijdag 30 september ‘Heel De Saffier Bakt’ in restaurant ’t Tolsteegje! Iedereen kon meedoen door een zelfgebakken taart mee te nemen. Deze taarten werden onderworpen aan een vakkundige jury die bestond uit Rocky, als afgevaardigde van het restaurant, Freek als bewoner van Socius en mevrouw van Spanje als bewoonster van de Portaalzijde. Na een spannende ontknoping kon het niet anders dan dat onze enige echte chef-kok Rens van ’t Tolsteegje won met zijn prachtige taart!

Naast de prachtige taarten was er deze avond de mogelijkheid om plaatjes aan te vragen. Hier werd volop gebruik van gemaakt: het ging van Jonny Cash tot Frans Bouwer en bij het nummer ‘Als ik boven op de Dom sta’ werd uit volle borst meegezongen. Ook werd er fanatiek gesjoeld en hoe later het werd, hoe meer de voetjes van de vloer gingen. Het was een gezellige avond en tegen een uur of 1 rolde iedereen richting huis.

De volgende dag was het Internationale Dag van de Ouderen, en hebben we ’s middags in het kader van Iedereen bakt een taart voor een oudere de taarten rond gebracht bij de Portaalzijde. Even op visite en samen een stukje taart eten. Dit leverde veel blije gezichten op en daarmee ook de boodschap: jullie zijn ook van harte welkom om een kopje koffie te komen drinken zonder dat jullie taart mee brengen!

Open tuinen dag bij de Tuinen van Tolsteeg: rollators in de wildernis

Zondag 17 juli was de open tuinen dag van de Tuinen van Tolsteeg door de tuinen rondom De Saffier. Een middag om alle geïnteresseerde bewoners van de Saffier, Portaal en de wijk kennis te laten maken met deze bijzondere tuin.

De Nederlandse zomer  was ons goed gezind. We konden heerlijk met zijn allen buiten zitten. Wat me, toen ik aan kwam lopen, meteen opviel is dat er meer bewoners van de kant van Portaal waren dan van De Saffier. Jammer, want we zijn nog hard opzoek naar vrijwilligers met groene vingers! 

Onder het genot van een kopje koffie of thee en een partje meloen vertelde ‘tuinman’ Paul en het bestuur kort wat de Tuinen van Tolsteeg inhoudt. Namelijk dat we samen met een groep vrijwilligers (bewoners van Portaal, van De Saffier en buurtbewoners) de binnen- en de buitentuin onderhouden. Ik maak deel uit van het team dat zich vooral bezig houdt met de buitentuin. Samen onderhouden we deze, halen we overtollige planten weg en planten we nieuwe. Het is heel gezellig om hier met een kleine groep mee bezig te zijn. Langzaam wordt de tuin steeds meer van ons. Zo hebben we bijvoorbeeld bakken gemaakt en daar allemaal groente in gepland. Alles groeit zo snel, dat er bijna niet tegenop te eten is. Heel gaaf om te zien hoe snel dit gaat. En hoe leuk is het dat je gewoon groentes uit eigen tuin kunt eten!

Na de introductie was het tijd voor het echte werk: een rondleiding door de buitentuin. In een stoet van rollators maakte we een rondje door de tuin. Deze lijkt misschien een beetje een ongeorganiseerde chaos, maar er zit wel degelijk een idee achter. Paul legt uit wat overal staat, en wat de toekomstplannen zijn voor de tuin. Het is mooi om te zien dat iedereen zo enthousiast is. Na het rondje is het tijd voor een borrel en wat hapjes. In het zonnetje kletsen we nog wat verder over tuinieren en aan het einde van de middag gaat iedereen weer naar huis.

Zelf heb ik tuinieren altijd leuk gevonden. Mijn ouders hebben een grote tuin en mijn moeder kent alle planten bij naam. Maar ook als je een echt stadskind bent kun je je in deze mooie tuin goed bezighouden. Er is niks zo leuk als het zien van jouw geplante zaadjes die uitgroeien tot mooie planten of groenten!

Klinkt dit je als muziek in de oren? Meld je dan ook aan als vrijwilliger en stuur een mailtje naar: info@tuinenvantolsteeg.nl

Geschreven door bewoonster: Liona Munster

Oud en jong verenigd in nieuwe Utrechtse muurschildering!

Vorige week was een bijzondere week voor de bewoners van de Saffier in Tolsteeg, Utrecht. De hele week werd er door Mattia Campo Dall’Orto (IT) gewerkt aan een grootse muurschildering op een van de buitenmuren van het pand. De schildering laat twee vrouwen zien, jong en oud. Beide vrouwen zijn bewoners van de Saffier, die geposeerd hebben voor Mattia. Met hun vinger raken ze een wateroppervlak aan, ze zien een weerspiegeling van de ander in het oppervlak. De titel van het werk: Mirror of Return. 

Mattia heeft met zijn schilderwerk een reactie gegeven op de huidige veranderingen in De Saffier (zie meer info en achtergrond in de bijlage hieronder). Hij heeft er de afgelopen zes weken als artist-in-residence gewoond, gesproken met de bewoners en zijn ervaringen omgesmolten tot de muurschildering. Het schilderen zelf lokte een gezellige tijd uit voor de bewoners. Voor de veiligheid van Mattia, die vanaf een hoogwerker schilderde, was er grond-assistentie nodig. Mattia werd de gehele week ondersteund door bewoners uit het pand. Vaak, zeker bij mooier weer, zorgde dit voor gezellige ontmoetingen met wijkbewoners en andere geïnteresseerden. Wat begon met een tafel en stoel voor de vrijwilligers, eindigde met gezellige borrels, zelfgemaakte soep van mevrouw Rhebergen en allerlei andere versnaperingen die uit de woonunits.

Mattia is ook tevreden: “Dit was voor mij een van mijn warmste artist-in-residences die ik heb mee mogen maken. Het voelt alsof ik een nieuwe familie heb gevonden, ik was nooit alleen op de hoogwerker. Ik was lekker aan het werk, het feestje was 15 meter beneden me op de stoep. De muur is het fysieke resultaat van deze editie van Artshake, maar ik ben nog blijer met het enthousiasme dat ik voelde bij anderen. De herinneringen die deze week gemaakt zijn, zijn sterker en duurzamer dan de muurschildering.”

Op 3 juli jl. vond er een klein feest plaats, ter ere van het werk. Wijkregisseur Frits Velthuijs van wijkbureau Zuid onthulde het kunstwerk.

De muurschildering zou niet mogelijk zijn geweest zonder de bijdrage van Plegt-Vos en Socius.  Initiatiefnemers van Artshake zijn Linda Rosink en Barbara van Beers. Voor overige vragen over het project en het vervolg hiervan kunt u contact opnemen met Linda Rosink (0640813116) of kijken op de website: www.kopakan.nl/artshake

Achtergrond en praktische info:
Sinds augustus 2015 is er een hoop veranderd in De Saffier. In de voormalige zorgvleugel van verzorgingshuis Tolsteeg komen voor een periode van tien jaar ruim 160 wooneenheden voor jongeren, doordat zorginstelling AxionContinu naar een moderner nieuw pand verhuisde. Socius beheert deze woonunits en verhuurt ze aan starters. De jongeren zijn in één vleugel van het gebouw komen te wonen. In de andere vleugel blijven 150 aanleunflats voor ouderen. Het beste van jong en oud onder één dak.

Artshake is ontwikkeld om te onderzoeken hoe een nieuwe woonsituatie als deze ondersteund kan worden door kunst en cultuur. Ook wordt op deze wijze het veranderingsproces vastgelegd en bekeken door de ogen van een kunstenaar. Artshake stelt zich ook als doel om enerzijds een deel van de wegvallende activiteiten van AxionContinu op te vangen en anderzijds een impuls te geven aan het contact tussen jong en oud.

Artshake is een project van Stichting Kopa. Het concept is ontwikkeld door Barbara van Beers en Linda Rosink. Partners in het project zijn: Socius, AxionContinu en Portaal. Het project is mede mogelijk gemaakt door het Fonds voor Cultuurparticipatie, het KfHeinfonds, het Initiatievenfonds en Fonds Sluijterman van Loo.

Italiaanse kunstenaar Mattia Campo Dall’Orto aan de slag op De Saffier

Hierboven zien jullie kunstenaar Mattia Campo Dall’Orto samen op de foto met Arnold den Hamer van Plegt-Vos voor de gesponsorde hoogwerker, waarmee Mattia een prachtige muurschildering gaat creëren aan de spoorzijde van het pand. Inmiddels staat de schildering er al grotendeels op. Fiets even langs voor of na je werk/ studie, om hem aan het werk te zien en de schildering te bewonderen!

Onverwachtse hulp van de nieuwe bewoners

Afgelopen weekend was het voor de vaste gasten helaas niet mogelijk om in het Saffierrestaurant te eten. Een somber vooruitzicht, omdat juist deze gasten vaak weinig alternatief hebben, want zelf koken zit er voor veel niet meer in. Zij waren dit weekend dus aangewezen op een boterhammetje in hun appartement.

Toen ik dit vrijdagmiddag hoorde van receptiemedewerker Menno geloofde ik mijn oren niet. Dat kan toch niet, drie dagen geen warm eten? Dat moet toch op te lossen zijn? Zeker met zoveel jonge mensen die het leuk vinden om te koken. Snel postte ik een oproep op onze Facebook groepspagina, die al snel overstroomde met mensen die op verschillende manieren wilden helpen. Zodoende ontstond  er een clubje, die de zaterdag zou gaan koken. Samen met Menno en Helena zijn we die zaterdagochtend de vaste gasten gaan inlichten. “Er is toch warm eten vandaag. Helaas niet in het restaurant, maar wel in de Vredenburgzaal!” Boodschappen werden gedaan en borden en bestek werden uit alle hoeken verzameld. Één van de oudere dames had nog een hele set mokken voor de soep en een andere dame stelde haar serviesgoed beschikbaar. Steeds meer mensen droegen een steentje bij. Hoewel het een noodoplossing was, werd het steeds gezelliger met het voorbereiden bij de receptie.

Zaterdag om 16.30 uur kwamen de eerste gasten de Vredenburgzaal binnen. De tafels waren mooi gedekt en langzaam vond iedereen zijn plekje. Julia leverde een pan heerlijke tomatensoep af, wat een prima voorgerecht was. Daarna was er ruime keuze. Een heerlijke pastasalade van Anne Minou, mijn eigen hartige taart, een Italiaanse omelet van Mattia en een flinke pan zuurkool van Helena.

Even aftasten, al dat verschillende de eten… ook iets anders bereid dat misschien gewend. Hoe zou dat in de smaak vallen? “Het is niet goed gestampt…Oooh, het zijn stukjes appel, HEERLIJK!”Zit er toch nog een hapje in de ovenschaal, het ziet er zo lekker uit?”

Ook voor Mattia was het een mooie kans om de bewoners van de Saffier te ontmoeten. Al snel vond hij een dame waarmee hij in het Spaans kon kletsen. Ook met handen en voeten ging het Engels goed af. En één van de dames vond alles zó lekker dat ze wel 3x heeft opgeschept.

De afwas was een gezellig boel en met een borreltje na het opruimen was het een gezellige avond.

Zondag was ik er zelf niet bij, maar zijn er ook weer heerlijke gerechte klaargemaakt. De jambalaya van Joanneke en de andijvie van Helena vielen goed in de smaak. Verder had Stan nog een heerlijke spaghetti gemaakt en Sanne een prachtige spinazielasagne. Ondanks dat ik er zelf niet bij kon zijn, heb ik alweer een hoop mooie en dankbare verhalen gehoord. “Ik snap niet waarom we hier nu eten en wat Mattia allemaal in het Engels zegt, maar het is fijn en gezellig!”, aldus één van de oudere bewoners.

Na alle mooie en leuke reacties zou het mooi zijn om dit vaker te doen. Gewoon omdat het zo gezellig en lekker is!

Geschreven door: Karlijn van den Dungen

Eet Mee op De Saffier

Samen eten levert de mooiste, leukste en gekste verhalen op. Samen eten verbindt. Zo ook op de Saffier.

In samenwerking met Stichting Eet Mee hebben we dinsdag 16 mei een mooie avond neergezet voor bewoners van de  Saffier en wijkbewoners.

De insteek van deze avond was om elkaar door middel van een hapje en een drankje (beter) te leren kennen. Daarnaast kwam Annelies van Stichting Eet Mee het een en ander vertellen over Eet Mee vaste gast.

De bar in de Vredenburgzaal stond vol met de lekkerste hapjes. Gasten was gevraagd een klein – mogelijk zelf bereid – hapje mee te brengen. En hoewel het op het begin nog een beetje zoeken was (Naast wie ga ik zitten? Waar zullen we het over hebben?) kwam het al vrij snel opgang. Buurtbewoners, die al vele jaren in Tolsteeg wonen, vertelden over hoe de wijk is veranderd. Vroeger zat er nooit iemand op het gras in het parkje, nu wordt er regelmatig gepicknickt en gebarbecued met het mooie weer. Of hoe de ramen van de Saffierlaan veranderen nu er jongeren wonen: geen vitrage meer, andere planten. Ook popten nieuwe ideeën voor activiteiten op en ik kan alvast verklappen dat er veel animo is voor een pubquiz.

In de loop van de avond vertelde Annelies ons alles over wat Stichting Eet Mee precies doet. Zij matchen mensen die het leuk vinden om eens met iemand anders te eten. Zo kan je je opgeven als kookadres en als gast. Nadat stichting Eet Mee is langs geweest voor een intake wordt je gematcht om samen met iemand te gaan eten 1 a 2 keer per maand. Dit kan één op één maar ook samen met  een vriend, vriendin, gezin, etc. Zodoende willen we ook kijken of het mogelijk is binnen de Saffier opzoek te gaan naar een matches.

Het praatje van Annelies leverde een hoop leuke reacties op en mensen die zich hebben aangemeld voor dit project!

Mocht je zelf ook nog denken ‘hé, dit is iets voor mij’, dan kan je je nog altijd aanmelden via de website.

Het was een mooie avond. Tot snel bij de volgende activiteit!

 

Geschreven door: Karlijn van den Dungen.

 

20160517 Eet Mee op De Saffier