Tag Archief:Ouderen

DE VERHALENEXPRESS SAFFIER ||| Benidorm Bastards

Door Ramon Mensink, bewoner van De Saffier

Ik kwam in het najaar van 2015 naar Utrecht, vanwege mijn afstudeerstage. Het Hospitaal, een project van Socius Wonen, bood huisvesting in een verlaten ziekenhuis. Wonen in een ziekenhuis, een bijzondere ervaring, maar goed dat het een tijdelijk project was. Afijn, na mijn stage heb ik daar een baan aangeboden gekregen, waardoor ik een nieuwe plek om te wonen nodig had. Toen ik hoorde van dit project in een bejaardenhuis was ik verkocht. Hoe stom klinkt dat, als je eerst in een ziekenhuis gewoond hebt en op 25-jarige leeftijd je intrede doet in een bejaardenhuis?!

Toch is het wonen in De Saffier voor mij en mijn mede Hospitaal-gangers een hele verademing. Een eigen studio, met je eigen badkamer, toilet en keukentje, als je wilt, kun je hier als een kluizenaar leven. Gelukkig is De Saffier een erg sociaal project. Niet alleen slof je op je sokken naar je buren/vrienden voor een bakkie koffie, ook de senioren houden wel van gezelligheid. Hier kwam ik in de zomer van 2016 achter, waarbij FC Scootmobiel zich ’s avonds verzameld naast de hoofdingang, vervolgens een aantal flessen wijn lostrekt en zich smakelijk vermaken. Mijn studio bevindt zich boven de hoofdingang waardoor ik hun gesprekken en harde gelach zonder verlies van decibellen mee krijg. Ik moet er wel om lachen hoor, lig je dan; als ‘young professional’  die de volgende dag gewoon weer moet werken, terwijl de Benidorm Bastards zich ’s nachts prima vermaken onder het genot van enkele alcoholische versnaperingen. Ik ben niet iemand die op dit soort momenten uit zijn raam gaat hangen om ze even op het geluidsniveau te wijzen, ik vind het mooi dat ze genieten, pak vervolgens mijn oordopjes en ga tukken.

Ook het ochtendritueel is vaak dezelfde. Wanneer ik ’s ochtends vroeg naar buiten loop, is er vaak al één persoon uit de veren. De meeste bewoners scharen deze man (met vaak gewassen rode jas) dan ook onder het meubilair van De Saffier. Na 18:00 uur gaan de schuifdeuren niet automatisch meer open als je van buiten komt, je hebt dan de sleutel nodig. Laatst kwam ik terug van een stukje hardlopen en liep richting de schuifdeur van de hoofdingang. Een van de heren senioren die gezellig in de entreehal bij elkaar zaten, schoot als een jonge twintiger omhoog en bewoog zich soepel en snel naar de binnenzijde van de automatische schuifdeur zodat deze open ging voor mij en ik mijn sleutel niet hoefde te pakken. Ik loop naar binnen, bedank de man, en krijg de vraag op plat Utrechts “Zo jongen, hejje lekker getrimd?!”. Ik moest even denken; ‘trimmen’ een woord uit grootmoeders tijd, was dit hetzelfde als hardlopen?

Door de blend van mensen aan het begin en aan het einde van hun leven ontstaan vaker leuke, opmerkelijke situaties waarbij beide partijen iets van elkaar leren. Een erg leuk concept waarbij jong en oud meer begrip krijgen voor elkaar.

Theatervoorstelling: Ouderwets Kussen

Ouderwets Kussen op De Saffier. Vorige week woensdag 12 oktober werden we op De Saffier verblijd met een prachtige voorstelling. Een voorstelling gemaakt in het kader van de kinderboekenweek met als thema: Voor altijd jong! Voor altijd jong, dat willen we op De Saffier ook, dus besloten we HKU studenten Arthur, Sem, Judith, Emése, Robin en Louisa uit te nodigen voor het spelen van hun voorstelling op De Saffier. In vier weken tijd hebben zij een voorstelling gemaakt voor kinderen van 8 – 10 jaar, gebaseerd op het boek Twee Oude Vrouwtjes van Toon Tellegen.

De voorstelling Ouderwets Kussen gaat over oud zijn, liefde en afscheid nemen en hoe deze onderwerpen allemaal met elkaar verbonden kunnen zijn.  Het publiek was super enthousiast: “Die mogen vaker te terugkomen”.

We hebben de spelers zelf gevraagd om iets te schrijven over hun ervaring op De Saffier.

Op de middag van de voorstelling waren wij al wat eerder in De Saffier om de sfeer te proeven en de bewoners nog extra attent te maken op onze voorstelling. We speelden in de Neudezaal, dus hebben we de zaal daar omgebouwd tot een minitheatertje. Het was maar goed dat we op tijd aanwezig waren, ruim voor aanvang wilden er namelijk al veel nieuwsgierige bewoners naar binnen! Toen om 15.30 uur dan eindelijk de deuren open gingen, stroomde het publiek naar binnen en zat de Neudezaal goed vol! Wij hadden veel zin om onze voorstelling voor de bewoners van De Saffier te spelen, omdat de voorstelling gaat over twee oude vrouwtjes. We waren benieuwd hoe de bewoners zouden reageren op het feit dat wij oude mensen speelden en op de dood, die verschillende keren voorbij komt in het stuk. Het belangrijkste van alles was: we wisten dat we de mensen een fijne en bijzondere middag gingen bezorgen. Dat is fijn om te kunnen doen!

Al met al is het, zoals verwacht, een hele leuke voorstelling geweest om te spelen. Van kinderen krijg je natuurlijk veel reacties (zeker als twee acteurs met elkaar kussen…), maar van deze groep mensen kwam nog veel meer reactie tijdens de voorstelling! Het was zelfs zo, dat wij als acteurs menige keren stiekem in de lach schoten door de opmerkingen die uit het publiek kwamen. Het is natuurlijk ook heel leuk om te horen dat de dingen die wij deden zo herkenbaar zijn. Wij waren blij, het publiek was blij. Geslaagde voorstelling op een mooie plek!

Heel De Saffier Bakt!

In het kader van de Week tegen Eenzaamheid organiseerde Artshake, Socius en de HoricaBrigade op vrijdag 30 september ‘Heel De Saffier Bakt’ in restaurant ’t Tolsteegje! Iedereen kon meedoen door een zelfgebakken taart mee te nemen. Deze taarten werden onderworpen aan een vakkundige jury die bestond uit Rocky, als afgevaardigde van het restaurant, Freek als bewoner van Socius en mevrouw van Spanje als bewoonster van de Portaalzijde. Na een spannende ontknoping kon het niet anders dan dat onze enige echte chef-kok Rens van ’t Tolsteegje won met zijn prachtige taart!

Naast de prachtige taarten was er deze avond de mogelijkheid om plaatjes aan te vragen. Hier werd volop gebruik van gemaakt: het ging van Jonny Cash tot Frans Bouwer en bij het nummer ‘Als ik boven op de Dom sta’ werd uit volle borst meegezongen. Ook werd er fanatiek gesjoeld en hoe later het werd, hoe meer de voetjes van de vloer gingen. Het was een gezellige avond en tegen een uur of 1 rolde iedereen richting huis.

De volgende dag was het Internationale Dag van de Ouderen, en hebben we ’s middags in het kader van Iedereen bakt een taart voor een oudere de taarten rond gebracht bij de Portaalzijde. Even op visite en samen een stukje taart eten. Dit leverde veel blije gezichten op en daarmee ook de boodschap: jullie zijn ook van harte welkom om een kopje koffie te komen drinken zonder dat jullie taart mee brengen!